بسم رب المهدی
به نام کسی که هم اکنون در غیبت به سر می برد اما .......... جانم در دست اوست.
نیست در لوح دلم جز الف قامت یار
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
یکی از دوستان عزیز اهل تزکیه نفس از من دعوت کردند تا در خاطره نویسی به جمع ایشان اضافه شوم و همین عامل بهانه ای شد تا این وبلاگ به نام استاد عزیز حضرت آیه الله ابطحی مزین شود .
به همین علت خاطره ی کوتاه اما با معنویتی به یادم امد.
دو یا سه سال پیش روز میلاد حضرت بقیه الله را در جلسه ای همراه با استاد عزیز آیه الله ابطحی حضور داشتیم. در آن جلسه بود که فراز هایی از دعای ندبه را یکی از بزرگان شروع به خواندن نمود:
فلیبک الباکون و ایاهم فلیندب النادبون .... این الحسن و این الحسین .... این ابناء الحسین ...... صالح بعد صالح ....... این بقیه الله التی لا تخلو من العتره الهادیه ......
شاید باور نکنید من در عمر که دعاهای ندبه زیادی را حضور داشته ام با معنویت تر از آن روز نه تنها ندیده بودم بلکه نخواهم دید و فکر میکنم اکثر حاضران در آن جلسه نیز عقیده مرا داشته باشند و شاید باور نکنید تنها کسی که در آن جلسه با اون جمعیت زیاد به خاطر قساوت قلب اشکش جاری نشده بود...... من بودم.
صغیرا گر وصال یار خواهی دیده گریان کن
بود کان مه نظر بر چشم گریان تو اندازد
بچه هایی را من در آن جلسه دیدم که حتی پنج سال نداشتند ولی به خاطر غربت امام زمانشان چنان اشک می ریختند که تمام صورتشان خیس شده بود . در پایان جلسه استاد عزیزمان میفرمود : امروز هم مولایمان نیامد ....اما باز هم دعا کنید... باز هم دعا کنید ....و باز هم دعا کنید.
به نام کسی که هم اکنون در غیبت به سر می برد اما .......... جانم در دست اوست.
نیست در لوح دلم جز الف قامت یار
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
یکی از دوستان عزیز اهل تزکیه نفس از من دعوت کردند تا در خاطره نویسی به جمع ایشان اضافه شوم و همین عامل بهانه ای شد تا این وبلاگ به نام استاد عزیز حضرت آیه الله ابطحی مزین شود .
به همین علت خاطره ی کوتاه اما با معنویتی به یادم امد.
دو یا سه سال پیش روز میلاد حضرت بقیه الله را در جلسه ای همراه با استاد عزیز آیه الله ابطحی حضور داشتیم. در آن جلسه بود که فراز هایی از دعای ندبه را یکی از بزرگان شروع به خواندن نمود:
فلیبک الباکون و ایاهم فلیندب النادبون .... این الحسن و این الحسین .... این ابناء الحسین ...... صالح بعد صالح ....... این بقیه الله التی لا تخلو من العتره الهادیه ......
شاید باور نکنید من در عمر که دعاهای ندبه زیادی را حضور داشته ام با معنویت تر از آن روز نه تنها ندیده بودم بلکه نخواهم دید و فکر میکنم اکثر حاضران در آن جلسه نیز عقیده مرا داشته باشند و شاید باور نکنید تنها کسی که در آن جلسه با اون جمعیت زیاد به خاطر قساوت قلب اشکش جاری نشده بود...... من بودم.
صغیرا گر وصال یار خواهی دیده گریان کن
بود کان مه نظر بر چشم گریان تو اندازد
بچه هایی را من در آن جلسه دیدم که حتی پنج سال نداشتند ولی به خاطر غربت امام زمانشان چنان اشک می ریختند که تمام صورتشان خیس شده بود . در پایان جلسه استاد عزیزمان میفرمود : امروز هم مولایمان نیامد ....اما باز هم دعا کنید... باز هم دعا کنید ....و باز هم دعا کنید.
من هم از دوست عزیز و آشنای گرامی , اسوه زمان (http://osvehzaman.blogfa.com) دعوت میکنم تا در این خاطره نویسی شرکت کنند البته اگه صلاح میدونند یا هر جور که خودشان میدانند
محمدرضا صغیرا جمعه 20 بهمن 85